Κάναμε τόσο δρόμο. Χάσαμε τόσα πολλά.
Έδεσες τον αδερφό μου σε μια ταράτσα και τον άφησες εκεί;
Δύσκολα εμπιστεύεσαι όταν όλα είναι τόσο εφήμερα.
Αλλά όσοι πεθαίνουν κι όσοι φεύγουν δεν χάνονται για πάντα.
Το πιστεύω. Δεν γίνεται αλλιώς.
-Και η ανάμνηση της φωνής τους... -Σε χρειάζονται.
...είναι αυτό που τους κρατάει ζωντανούς.
Το μέλλον ανήκει σ' εμάς τώρα.
Πέτα το όπλο σου. Στάσου εκεί.
-Σκότωσέ τον. -Κατέβασε το μαχαίρι.
-Πέτα το αλλιώς θα ρίξουμε. -Άσ' τον. Τώρα.
Όλοι πίσω.
Ακούσατε τι είπε. Κάτω τα όπλα σας.
Δεν αφορά μόνο εσάς αυτό. Τον χρειάζομαι ζωντανό.
Ντίξον. Όχι εδώ.
-Όχι έτσι. -Θα διαλέξεις αυτό το σκουπίδι;
-Αν ήταν έτσι, θα 'σουν τελειωμένος. -Κάνε αυτό που πρέπει να κάνεις.
Ντάριλ.
-Τι έκανες; -Μας έκλεισα μια συμφωνία.
Μην ανησυχείς. Θα ζήσει.
Πατσίσαμε, δηλαδή, τώρα;
Χρέη, απώλειες και στα δύο μέτωπα.
Θα πάρουμε προμήθειες, νερό, όπλα.
Η Πάμελα θα μας παρέχει ό,τι θέλουμε για να τελειώσουμε τις κατασκευές.
-Χωρίς καμία υποχρέωση. -Και μετά θα γυρίσουμε πίσω;
Αυτό θα το αποφασίσουμε όλοι μαζί.
-Τι θα βγάλει η Πάμελα απ' αυτό; -Τον Χόρνσμπι.
Θα πούμε στον κόσμο τι έκανε εδώ,
σ' εκείνο το σπίτι που πέθανε κόσμος.
-Θ' αναλάβει την ευθύνη. -Άρα θέλει να σώσει τον γιο της.
Δεν είναι δικό μας πρόβλημα πια.
Θα το συζητήσουμε με τους δικούς μας όταν έρθουν εδώ.
Έχουμε πολλά να σκεφτούμε.
Σωστά. Ναι. Όπως το πώς σκότωσαν τόσους δικούς σας.
Κάποιος άλλος;
Νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι ότι είμαστε μαζί.
Δεν θέλω να το περνάω άλλο μόνη.
Δεν τους εμπιστεύομαι. Αλλά αν λέτε ότι η συμφωνία θα μας γυρίσει πίσω
στα σπίτια μας με τους κανόνες μας, τότε αξίζει να το ρισκάρουμε.
Εντάξει.
Μπορείς να με πας λίγο πιο εκεί;
Είμαι πάνω σε μια μυρμηγκοφωλιά εδώ.
Συνήθισέ το.
Κι εγώ που νόμιζα πάντα ότι τα πηγαίναμε καλά.
Πόσους απ' τους δικούς μου έχεις σκοτώσει;
Μέρσερ. Νόμιζα ότι το είχες καταλάβει πια.
Δεν είναι δικοί σου.
Κάνε γρήγορα, στρατιώτη.
Θα μεταφερθείς πίσω στην Κοινοπολιτεία και θα δικαστείς.
Κοίτα, Πάμελα. Οι δυο μας είμαστε. Δεν χρειάζεται να προσποιείσαι.
Δεν προσποιούμαι, Λανς. Το παράκανες.
Σοβαρά;
Δεν σε ενοχλούσε ποτέ ο τρόπος που λειτουργούσα.
Δεν μιλάμε για το παρελθόν. Μόνο για το παρόν.
Και τώρα τα 'χεις κάνει μαντάρα.
Για στάσου.
Μπορεί και να επιβιώσεις αν συμμορφωθείς.
Αλλά η ζωή σου στην Κοινοπολιτεία έχει τελειώσει.
Έχει τελειώσει;
Μετά από τόσα χρόνια, μετά απ' όσα έχω κάνει για σένα...
Κάνε μου τη χάρη. Για τον εαυτό σου τα έκανες πρώτα.
Πάντα προσπαθούσες σκληρά ν' αποδείξεις το λάθος των άλλων.
Δεν θες να το παραδεχτείς, αλλά κατάφερα να γίνω κάτι.
Είσαι ένα θυμωμένο αγοράκι που φαντάζεται διάφορα, Λανς.
Θες να κερδίσεις ένα παιχνίδι, μα παραείσαι αφελής για να δεις
ότι δεν συμμετείχες ποτέ σε αυτό.
Με χρειάζεσαι ακόμα.
Αν μου συμβεί κάτι,
κάποιες από τις συμμαχίες της Κοινοπολιτείας,
κάποια βασικοί παράγοντες, θα αποτελέσουν πρόβλημα.
Δεν ξέρω τι σκαρώνεις, Πάμελα, αλλά είμαι κι εγώ μέρος του.
Ο Λανς Χόρνσμπι εκμεταλλεύτηκε τη θέση του
και βασάνισε απίστευτα τρίτους.
Αλλά χάρη στη μερική βοήθεια φίλων και συμμάχων,
και τις πιστές σ' εμάς ένοπλες δυνάμεις,
δεν κατάφερε να δραπετεύσει.
Και σας υπόσχομαι ότι θ' αποδοθεί δικαιοσύνη.
Το έχτισε τέλεια.
Ο Χόρνσμπι θα ηττηθεί, ο Σεμπάστιαν θα τη σκαπουλάρει.
Αύριο είναι η Ημέρα των Ιδρυτών,
μια ευκαιρία για να ενωθεί η κοινότητά μας και να γιορτάσει
αυτό που καθιστά την Κοινοπολιτεία σπουδαία. Τον λαό της.
Και θα το γιορτάσουμε.
Δεν θα ξεχάσουμε, αλλά θα το ξεπεράσουμε.
Επειδή είμαστε η Κοινοπολιτεία.
Δεν μπορεί να μην υπάρχει κάτι παραπάνω να κάνουμε.
Οι δικοί σας φεύγουν. Δεν είναι δικό σου πρόβλημα πια.
Μα είμαι ακόμα εδώ.
Το ξέρω. Ευχαριστώ.
Θα σκεφτόσουν ποτέ να πας σε άλλο μέρος;
Μου έδειξες το σπίτι σου. Μπορώ να σου δείξω και το δικό μου.
Κάποια μέρα, ίσως.
Αλλά όχι ακόμα.
Τώρα θα φροντίσουμε να είναι εντάξει το Οσεανσάιντ.
Θα ενημερώσω τη Σίντι και τη Ρέιτσελ για το πλάνο και θα δω τι θέλουν.
Θέλει χρόνο για να ετοιμαστούν όλοι
και να μαζέψουν τις προμήθειες.
Θα πάμε πρώτα στην Αλεξάνδρεια. Είναι καλύτερα από το Χίλτοπ.
-Τα λέμε εκεί. -Να προσέχεις.
-Σίγουρα θες να πας; -Ναι.
Ταξιδεύω ήδη εβδομάδες. Τι να μου κάνουν λίγες ακόμα;
Είναι όλα έτοιμα. Θα μας πάρω λίγο νερό, εντάξει;
Ναι. Ευχαριστώ.
"Τι να μου κάνουν λίγες ακόμα;"
-Συγγνώμη. -Δεν υπάρχει λόγος.
Όχι, απλώς...
Ο Χένρι.
Δεν τον έχω ξεχάσει, ξέρεις.
Απλώς... Δεν ξέρω.
Να κυνηγάς την ευτυχία με κάθε ευκαιρία.
Και να μη λυπάσαι ποτέ γι' αυτό.
Ναι;
Ναι.
-Είσαι καλά; -Ναι, έτσι νομίζω.
-Δεν σε ευχαρίστησα που την έσωσες. -Δεν σε ευχαρίστησα που με έσωσες.
-Δεν χρειάζεται. Βγαίνει αυθόρμητα. -Ναι.
Εντάξει. Πάμε. Να προσέχεις εκεί έξω, εντάξει;
Κι εσύ.
Μέχρι να το καταλάβεις, θα 'μαστε πίσω.
Μην ανησυχείς.
Πάρε. Είναι δικό σου.
Δεν το θέλω.
Εντάξει.
Η μαμά μου έλεγε για τη μέρα που θα άφηνε τα όπλα.
Όχι ότι θα ήμασταν εντελώς ασφαλείς,
αλλά αρκετά για να νιώθουμε ότι δεν τα χρειάζεται πια.
Αν το κρατήσω, τα πράγματα θα γίνουν όπως ήταν.
-Αλλά θα 'πρεπε να 'ναι καλύτερα. -Θα γίνουν μόλις γυρίσουμε πίσω.
Πώς; Τίποτα δεν έχει φτιάξει ακόμα.
Κι όλοι οι άλλοι εδώ; Να μη μείνουμε να βοηθήσουμε;
Έτσι δεν κάνατε με τη μαμά και τον μπαμπά στην Αλεξάνδρεια;
-Αυτό ήταν διαφορετικό. -Δεν ήταν.
Η μόνη διαφορά τώρα
είναι ότι προτιμάς να φύγεις.
Να πάρει η ευχή. Πάψε.
Σταμάτα.
Απλώς σταμάτα.
Εδώ είναι τα λαχεία. Από εδώ θα τα πάρετε.
Μία νέα ζωή στην τιμή του ενός δολαρίου. Λοταρία.
Δεν χρειάζεται να τριγυρνάς μ' αυτό το πράγμα πια, ξέρεις.
Ναι, δεν θέλω ν' απογοητεύσω τα παιδιά.
-Μπορεί να το κάνεις κάποιος άλλος. -Ναι.
Μπορεί να μ' αρέσει η άσκηση.
Δεν θα έρθεις, έτσι;
Αν είναι λόγω θεραπείας, θα έχεις πολλά φάρμακα.
Το φρόντισα ήδη. Μπορεί να έρθει και η Τόμι.
Δεν είναι αυτό.
Η θέση μου είναι εδώ.
Όταν ξεκίνησα με τον Γιουτζίν και τη Γιουμίκο,
ήμασταν απελπισμένοι για βοήθεια. Το θυμάσαι;
Κι εγώ ήθελα απελπισμένα να κάνω τη διαφορά μια τελευταία φορά.
Αλλά αυτό το μέρος, αυτοί οι άνθρωποι,
εσύ,
μου έδωσαν μια δεύτερη ευκαιρία να κάνω πολύ περισσότερα.
Κι αυτό σκοπεύω να κάνω.
Να βοηθήσω τον λαό άλλου Βασιλείου προτού καταρρεύσει κι αυτό.
Έλα εδώ.
-Εντάξει. Ας το δοκιμάσουμε. -Εντάξει.
Όλοι μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Σήμερα είναι μέρα μνήμης, αυτών που έχασαν τη ζωή τους
για την ίδρυση αυτής της Κοινοπολιτείας.
Το θάρρος και το σθένος τους οχυρώνουν τα τείχη μας,
προστατεύουν τις οικογένειές μας, το ίδιο το μέλλον της Αμερικής.
Αν είναι να ακούσουν αυτό, γιατί να βγάλω λόγο;
Είναι κάποια πράγματα που πρέπει να κάνεις
αν σκοπεύεις να κυβερνήσεις αυτό το μέρος.
Μαξ, μπορείς...
"Είναι μεγάλη μου τιμή να βρίσκομαι μαζί σας σήμερα
"για να τιμήσουμε την ίδρυση του σπουδαίου μας τόπου".
Αυτά είναι μπούρδες. Δεν τα θέλω. Θα κυβερνήσω επειδή είμαι Μίλτον.
Αρκετά έβαλες σε κίνδυνο με την ανοησία σου.
Πρέπει να δουν ότι δεν έχεις κάτι να κρύψεις
και να θυμηθούν ότι είσαι εγγονός του.
-Είμαι. -Δείξ' το τους, τότε. Δείξ' το μου.
-Θα το κάνω. -Το ξέρω ότι θα το κάνεις.
Ούτε για μένα ήταν πρώτη επιλογή η πολιτική.
Εσύ γεννήθηκες για να κυβερνήσεις αυτό το μέρος.
Βλέπω ότι το αμνιακό υγρό σου είναι λιγάκι ψηλά.
-Τι θα πει αυτό; -Ότι είσαι στο σωστό μέρος.
Μπορεί να ήταν θέμα αν δεν το προλαβαίναμε,
αλλά τώρα θα το παρακολουθούμε και θα είσαι μια χαρά.
-Δεν έχεις φρικάρει ακόμα; -Όχι.
Όχι.
-Αλλά είναι γεγονός. -Όλα θα πάνε καλά.
-Δεν μπορείς να μείνεις εδώ. -Ναι.
Δεν μπορώ.
Υπάρχει κόσμος που βασίζεται σ' εμάς.
Δεν θα το ρισκάρω. Δεν μπορώ.
Ακούω συνέχεια τη φωνή του μπαμπά μου στο κεφάλι μου.
Μου λέει "Η ζωή σου παύει να σου ανήκει μόλις κάνεις παιδιά.
"Δεν θα είναι ποτέ ίδια".
Πάντα ήθελα να μάθω τι σήμαινε αυτό και να που ήρθε η στιγμή.
Κι εγώ ακούσω συνέχεια τον Ίαν και την Τζέσι.
Και όλους αυτούς που σκότωσαν.
Δεν το χρειαζόμαστε αυτό το μέρος.
Έχουμε εμάς τώρα.
Ναι.
Εντάξει. Πού είναι η Τζούντιθ;
-Αρ Τζέι, πού είναι η Τζούντιθ; -Δεν μπορώ να πω.
Υποτίθεται ότι πακετάρει.
Είπα ότι έπρεπε να πακετάρουμε, αλλά είπε ότι δεν θα ερχόταν.
Πού πήγε;
Δεν ξέρω.
ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Θα τη βρούμε.
Δεν είμαι πολύ καλός ως γονιός.
Αυτό είσαι για εκείνη τώρα, όμως.
-Εκείνος τι θα έκανε; -Μη. Δεν είναι εδώ ο Ρικ. Εσύ είσαι.
Είναι περίεργο να γίνεσαι ξαφνικά γονιός.
Όταν γεννήθηκε η Σοφία, δεν είχα ιδέα τι έκανα.
Το μόνο που ήξερα ήταν ότι την αγαπούσα.
Ήταν μια σταλιά. Κοιτούσε εμένα για όλα.
Το βάρος της λήψης αποφάσεων έκανε τη διαφορά.
Ελπίζω μόνο η επιλογή που κάνουμε να είναι η σωστή τώρα.
Θα βρεις τη λύση. Είμαι σίγουρη.
Ναι.
-Δεν τη βρίσκω καλή ιδέα. -Δεν έχουμε πολλές επιλογές.
-Φυσικά και έχουμε. -Γιουτζίν, πρέπει να κάνω κάτι.
Είμαι χρόνια στο γραφείο της.
Ακόμα κι αν δεν ήξερα τι ακριβώς συμβαίνει,
ήξερα ότι ο Σεμπάστιαν ήταν μπελάς κι απλώς το δέχτηκα.
Δεν ξέρεις τι σημαίνει να κουβαλάς τέτοια ενοχή.
Θα εκπλαγείς. Ξέρω καλά τι σημαίνει να έχεις τέτοιο βάρος.
Ήμουν περήφανη για ό,τι κάναμε.
Είχα συνηθίσει να νιώθω ότι όλα ίσως να είναι πάντα ίδια.
Λες και είμαστε παγιδευμένοι στον παλιό κόσμο.
Μετά απ' όλα αυτά, γιατί να μην παλέψουμε για κάτι καλύτερο;
Αυτό το σκεπτικό με έκανε να νιώθω καλύτερα.
Λες και μπορούσαμε ν' αλλάξουμε τελικά κάτι.
Αλλά διαγράφηκαν όλα.
Γι' αυτό πρέπει να προσπαθήσω, ό,τι κι αν συμβεί.
Μα αν δεν θες να το κάνεις, αν είναι πολύ...
Θέλω να είμαστε ασφαλείς. Δεν είναι αξιόπιστος αυτός ο τύπος.
Αλλά αν πιστεύεις ότι υπάρχει περίπτωση να μας βοηθήσει,
τότε θα το βουλώσω.
Και θα κάνω ό,τι μπορώ.
-Νόμιζα ότι θα 'χες φύγει πια. -Όχι ακριβώς.
Τροφή για συζήτηση.
Αυτό είναι για τις φορές που σ' έβγαζα απ' το κελί;
Εκπλήσσομαι που δεν μπορείς να κάνεις το ίδιο και για σένα.
Ποιος το λέει αυτό;
Προσπαθώ να μην παίρνω τα πράγματα τόσο προσωπικά.
-Έτσι δεν πάει; -Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Δειλό εκ μέρους σου, Γιουτζίν.
Αν θες κάτι, ζήτα το.
Ψάχνω για οποιαδήποτε πληροφορία μπορεί να προκαλέσει κακό
στην Πάμελα ή τους απογόνους της.
Αυτό είναι ζόρικο.
Θα ήθελα πολύ να βοηθήσω.
Αλλά η ειρωνεία είναι ότι η Πάμελα είναι ίσως ο μόνος λόγος που ζω.
Μια φιλική συμβουλή;
Αν κυνηγήσεις τους Μίλτον, θα σε τσακίσουν.
Η Πάμελα είναι απλώς καλύτερη. Πολλοί ήθελαν το κεφάλι της.
Τώρα χορεύουν στους δρόμους, τιμώντας την κληρονομιά των Μίλτον.
Των ιδρυτών της Κοινοπολιτείας.
Γι' αυτό πίστεψέ με όταν λέω ότι είναι καλύτερα
να μην τα βρεις με την Πάμελα και τον σαδιστικό της γιο.
Γιουτζίν, φρόντισε να το πεις και στην κοπέλα σου.
Είναι πολύ καλή στο να κρύβεται σε κοινή θέα δίπλα στην Πάμελα.
Έτσι πρέπει να συνεχίσει.
Το τελευταίο που θέλω είναι να βρεθείτε σε κελί όπως εγώ.
Πρέπει να ζήσετε κι οι δύο μ' αυτό.
Εκτός κι αν θέλετε να τα διαλύσετε όλα.
ΠΡΩΤΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Θα τους μεταχειριστείτε σύμφωνα με όλα όσα
σας έχω διατάξει.
Να είστε δυνατοί και γενναίοι.
Μη φοβάστε, ούτε ν' αφήνετε να σας τρομοκρατούν,
γιατί δίπλα σας έχετε τον Κύριο και Θεό σας.
Αυτός δεν θα σας εγκαταλείψει ούτε θα σας ξεχάσει.
-Το τελευταίο μου κήρυγμα. -Όχι το τελευταίο.
-Πάμε. -Ετοιμάστηκες;
-Θες να πάρω κάτι από εδώ; -Οι ενορίτες μου μου έφεραν φαγητό.
Θα απολαύσουμε την αμβροσία της κας Μπρέναν στον δρόμο.
Για σένα είναι αυτό.
Ξέρεις, δεν περίμενα ότι θα γύριζα σε αυτό.
Σ' Αυτόν.
Αλλά το έκανα.
Χάρη στους ανθρώπους που κάθονται σ' αυτά τα στασίδια.
Τους έδωσες κι εσύ κάτι, ξέρεις.
Κι ό,τι έδωσες θα είναι εδώ πολύ καιρό αφότου φύγεις.
Ναι.
Απλώς θα ήθελα να μου έφερναν και μαλλί της γριάς.
Τα ίδια κάθε χρόνο.
Ετοιμαζόμαστε, μαζεύουμε,
και δεν βλέπουμε καν το κεντρικό γεγονός.
Δεν πειράζει, αρκεί ν' ακούω τους αριθμούς της λοταρίας.
Υπόσχομαι να σε ξεχάσω όταν κερδίσω.
Μπορούμε να βοηθήσουμε;
-Δεν ήθελα να σας ανησυχήσω. -Το ξέρω.
-Απλώς... -Ήθελες να μείνεις μόνη.
Καταλαβαίνω.
Κι εγώ είχα ένα τέτοιο μέρος κάποτε.
Όταν ήθελα να κρυφτώ και να μη γυρίσω στο σπίτι.
-Πού πήγαινες; -Είχε ένα ποταμό πίσω απ' το σπίτι.
Πήγαινα εκεί, περίμενα να πάει για ύπνο ο μπαμπάς μου.
Έμενες καιρό μόνος;
-Ναι. -Δεν με πειράζει αυτό.
-Μερικές φορές το προτιμώ. -Σου δίνει χρόνο να σκεφτείς.
Να βρεις λύσεις, υποθέτω.
-Λυπάμαι για νωρίτερα. -Δεν πειράζει.
Δεν ξέρω τι κάνω.
Προσπαθώ πολύ.
Μακάρι να ήταν τα πράγματα όπως θα ήθελες να είναι.
Έτσι θα 'πρεπε να είναι, αλλά δεν ισχύει κάτι τέτοιο.
Και πρέπει να σε κρατήσω ασφαλή.
Θα κρατήσω το όπλο για λίγο, μέχρι να το θελήσεις.
Ή όχι.
Αλλά όπως και να 'χει, δεν θα με ξεφορτωθείς.
-Όλα εντάξει; -Μια χαρά.
Θα μπορέσω ν' αποχαιρετήσω τους φίλους μου;
Ναι. Βοήθα με να σηκωθώ.
"Είναι μεγάλη μου τιμή που είμαι μαζί σας εδώ σήμερα
"για να τιμήσουμε την ίδρυση του σπουδαίου μας τόπου".
-Ακούγομαι σαν κόπανος. -Θα είσαι τέλειος.
Αυτό είναι για μετά. Πάω στο σπίτι ν' αλλάξω.
Εντάξει. Καλό μου ακούγεται.
Αυτά είναι μπούρδες.
Ευχαριστώ.
Θα το κάνεις;
Δεν νομίζω ότι έχω πολλές επιλογές.
-Έχεις. Όλοι έχουμε. -Όχι σύμφωνα με τη μαμά μου.
Ο αδερφός μου έπρεπε να 'ναι.
Αυτόν ήθελε. Απλώς ξέμεινε μ' εμένα.
Μπορείς να γίνεις περισσότερα απ' αυτά.
Εκεί φτάσαμε τώρα; Έγινες υπηρέτριά της;
Να με κάνεις να κάνω ό,τι θέλει;
Δεν δουλεύω για τη μαμά σου μόνο. Είμαι πολίτης.
Εντάξει.
Ηγεσία δεν είναι μόνο να λες στον κόσμο τα λόγια της.
Η αλήθεια μπορεί να βοηθήσει. Ο κόσμος τα σέβεται αυτά.
Ο λαός δεν θέλει ειλικρίνεια.
Θέλει να του πεις ότι όλα θα πάνε καλά
για να συνεχίσει ν' αγνοεί το χάος που βρίσκεται ο κόσμος.
Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Έλα τώρα. Η Κοινοπολιτεία είναι βασισμένη σ' ένα ψέμα.
Η απεγνωσμένη ανάγκη να πιστέψουν
ότι το παλιό αμερικάνικο όνειρο υπάρχει ακόμα.
"Όλα είναι πιθανά". "Θα ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία".
Είναι αστείο.
Στην πραγματικότητα, οι φτωχοί μένουν φτωχοί
ώστε οι πλούσιοι να κάνουν ό,τι γουστάρουν.
Το παιχνίδι είναι πουλημένο. Δεν σε βοηθάει κανείς.
Η μαμά μου διαλέγει τους νικητές της λοταρίας.
Και τίποτα απ' αυτά δεν μετράει, και τίποτα δεν θ' αλλάξει ποτέ.
Αλλά αυτοί που πιστεύεις ότι θέλουν ειλικρίνεια...
Ναι, είναι πολύ χαζοί για να το δουν. Είναι θλιβερό.
Αυτό ακούστηκε σαν να το πιστεύεις.
Αλλά ίσως εσύ να επιλέγεις να είσαι ένα κακομαθημένο κάθαρμα.
Αφού το περιμένουν όλοι, ποιος μένει για ν' απογοητευτεί;
Ναι. Καλά να περάσεις.
Μπράβο.
Λαχεία για τη λοταρία εδώ.
Όλοι χρειάζονται μια ευκαιρία.
Είσαι καλά;
-Κυρίες και κύριοι... -Μια χαρά θα είμαι.
...καθίστε, παρακαλώ, γιατί ξεκινάει η ατραξιόν μας.
Αυτός είναι ο πρόεδρός μας.
Λαέ της Κοινοπολιτείας, είσαι έτοιμος να δεις
τη μάχη των αιώνων;
Τον νου σου.
Εντάξει.
Θεέ μου.
Ένα, δύο, τρία.
Κοινοπολιτεία. Κοινοπολιτεία.
-Πάμε πάλι. Ελάτε. -Κοινοπολιτεία. Κοινοπολιτεία.
Κοινοπολιτεία. Κοινοπολιτεία.
Ας ευχαριστήσουμε από καρδιάς τους μαχητές μας.
Και τώρα, για να συνεχίσουμε αυτήν την όμορφη μέρα,
ο γιος μου ο Σεμπάστιαν έχει ετοιμάσει κάποια λόγια.
Ευχαριστώ. Είναι μεγάλη μου τιμή
που είμαι εδώ μαζί σας για να γιορτάσουμε την...
-Τι κάνεις; -Άντε.
Ξέρω ότι πολλοί δεν με εκτιμάτε ιδιαίτερα.
Και ξέρω ότι μάλλον το αξίζω.
Θα είναι αρκετά δύσκολο για μένα
να κερδίσω την εμπιστοσύνη σας και να φανώ αντάξιος του ονόματός μου.
Δεν έχω τρόπο να περιγράψω τι σημαίνει αυτό το μέρος για μένα.
Αλλά ο παππούς μου είχε.
Γι' αυτό, ταπεινά, θα ήθελα ν' ακούσουμε τα σοφά λόγια
του προέδρου Μίλτον, ιδρυτή της Κοινοπολιτείας.
Έλα τώρα. Η Κοινοπολιτεία είναι βασισμένη σ' ένα ψέμα.
Η απεγνωσμένη ανάγκη να πιστέψουν
ότι το παλιό αμερικάνικο όνειρο υπάρχει ακόμα.
"Όλα είναι πιθανά". "Θα ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία".
Είναι αστείο.
Η αλήθεια είναι ότι οι φτωχοί μένουν φτωχοί
για να μπορούν οι πλούσιοι να κάνουν ό,τι γουστάρουν.
Το παιχνίδι είναι πουλημένο. Δεν σε βοηθάει κανείς.
Εδώ η μαμά μου διαλέγει τους νικητές της λοταρίας.
-Και δεν έχει σημασία... -Το ήξερα. Σου το είπα.
...και δεν θ' αλλάξει ποτέ τίποτα.
Σκύλα!
Κλείσε την κασέτα.
-Μισό λεπτό. -Φύγε.
Ναι, είναι πολύ ηλίθιοι για να το καταλάβουν.
-Μαζευτείτε στο ρινγκ. -Ψυχραιμία, παρακαλώ.
Κανείς δεν θα ρίξει.
Κάντε πίσω.
Κάντε πίσω. Τώρα. Πίσω!
Περιπατητές!
Σάπιοι! Έχουμε σάπιους στην πλατεία!
Γυρίστε πίσω. Είστε τελειωμένοι.
Τάνγκο. Τάνγκο. Όλες οι μονάδες στην πλατεία.
Οι σάπιοι είναι μέσα απ' τα τείχη. Εσείς οι έξι, ελάτε μαζί μου.
Ασφαλίστε την Κυβερνήτρια μέχρι να σας ενημερώσω.
Πού πας; Υποτίθεται ότι προστατεύεις εμένα.
Η δουλειά μου είναι να προστατεύω την Κοινοπολιτεία, κυρία.
Τζούντιθ.
-Έλα. Πάμε. -Δώσε μου το όπλο.
Θέλουν τη βοήθειά μας.
Θα το κάνουμε μαζί, εντάξει; Πάμε.
Παλιοηλίθια. Είσαι ένα τίποτα.
Βοήθεια! Βοηθήστε με!
Βοηθήστε με!
-Όχι! -Πρέπει να φύγουμε.
Βοήθεια!
Όχι! Όχι!
Βοηθήστε με!
Βοηθήστε με! Βοήθεια!
Ναι, είναι πολύ ηλίθιοι για να το καταλάβουν.
Έλα τώρα. Η Κοινοπολιτεία είναι βασισμένη σ' ένα ψέμα.
Την απεγνωσμένη ανάγκη να πιστέψουν
ότι το παλιό αμερικάνικο όνειρο υπάρχει ακόμα.
"Όλα είναι πιθανά". "Θα τα ξεπεράσουμε όλα".
Είναι αστείο.
Η αλήθεια είναι ότι οι φτωχοί μένουν φτωχοί
για να μπορούν οι πλούσιοι να κάνουν ό,τι γουστάρουν.
Απόδοση διαλόγων: Ντέση Βερβενιώτου